AKTUALNOŚCI

 
CZYM ZAJMUJE SIĘ PEDAGOG SZKOLNY?
 
Pedagog szkolny to negocjator, powiernik, przyjaciel. Pedagog dba o wszechstronny rozwój ucznia, organizuje i prowadzi  wszelkiego rodzaju zajęcia o charakterze integracyjnym, profilaktycznym, terapeutycznym. Jest koordynatorem działalności profilaktycznej na terenie szkoły oraz inicjatorem i autorem programów związanych ze sferą opiekuńczo –wychowawczą. Prowadzi konsultacje dla nauczycieli, wychowawców i rodziców. Pełni rolę osoby wspierającej w rozwiązywaniu trudnych sytuacji wychowawczych. Częstą formą pracy pedagoga jest poradnictwo. Dotyczy ono nauczycieli, dzieci i rodziców. Pedagog próbuje pomóc w konfliktach na różnych płaszczyznach. Robi wszystko co w jego mocy, ale nie jest cudotwórcą i mimo najszczerszych chęci, nie zawsze jego praca osiąga zamierzone efekty. Nie ma gotowych recept na rozwiązanie problemów. Zadaniem pedagoga jest wspierać, próbować zrozumieć, szukać przyczyn i wskazywać możliwości rozwiązań; być czułym na krzywdę i nie pozwalać na przemoc. Przy rozwiązywaniu trudności i problemów, pedagog korzysta z pomocy rodziców i innych instytucji: MOPR, Policji, Sądu dla Nieletnich, kuratora, Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Pedagog jest zawsze sojusznikiem ucznia, nawet jeżeli uczniowi wydaje się inaczej. Przewiduje pewne sytuacje i trudne decyzje jakie podejmuje, w końcowym efekcie są korzystne dla ucznia (szczególnie w aspekcie dalszej kariery szkolnej, a nawet życiowej).

Pedagog szkolny Joanna Szwacińska prowadzi zajęcia:

  • korekcyjno –kompensacyjne dla uczniów posiadających opinię Poradni Psychologiczno –Pedagogicznej
  • Zajęcia rewalidacyjne dla dzieci z orzeczeniem o kształceniu specjalnym
  • grupę wsparcia dla dzieci

Pedagog Anna Wróblewska prowadzi zajęcia:

  • integracyjne z dziećmi
  • zajęcia z języka angielskiego
  • grupę wsparcia dla dzieci
 
DOPALACZE
 
Masz wątpliwości czy twoje dziecko zażywa dopalacze?
Chcesz dowiedzie się więcej o sposobach leczenia? 
Nie znasz negatywnych skutków zażywania tych niebezpiecznych substancji?

Dla tych wszystkich, którzy szukają informacji i pomocy Ministerstwo Spraw  Wewnętrznych przygotowało listę numerów telefonów pod którymi można szukać pomocy.
  
TEL. 800 060 800
 BEZPŁATNA CAŁODOBOWA INFOLINIA GŁÓWNEGO INSPEKTORA SANITARNEGO
pod tym numerem telefonu można uzyskać informacje n.t.
  • negatywnych skutków zażywania dopalaczy;
  • możliwości leczenia uzależnienia od tych substancji;
  • infolinia jest przeznaczona dla Rodziców, którzy maja wątpliwości czy ich dzieci zażywają dopalacze;
  • dzwoniąc na tą infolinię można przekazać informacje, które mogą pomóc odpowiednim służbom dotarcie do osób handlujących tymi nielegalnymi substancjami.

TEL. 116 111
    TELEFON ZAUFANIA DLA DZIECI I MŁODZIEŻY
TELEFON PROWADZONY PRZEZ FUNDACJĘ DZIECI NICZYJE


Służy on dzieciom i młodzieży  potrzebującym WSPARCIA, OPIEKI, OCHRONY

LINIA DOSTĘPNA JEST
W GODZ OD 12:00 DO 22:00

TEL.  800 100 100
TELEFON DLA RODZICÓW I NAUCZYCIELI PROWADZONY PRZEZ FUNDACJĘ DZIECI NICZYJE

Bezpłatna anonimowa infolinia  dla Rodziców i Nauczycieli potrzebujących wsparcia i informacji w zakresie przeciwdziałania i pomocy dzieciom przeżywających kłopoty i trudności wynikające z zachowań ryzykownych

AGRESJA
PRZEMOC
CYBERPRZEMOC
KONTAKT Z SUBSTANCJAMI PSYCHOAKTYWNYMI
DEPRESJA
PROBLEMY ZWIĄZANE Z ODŻYWIANIEM

Linia jest dostępna w godz 12:00 – 18:00
pomoc online dostępna pod adresem pomoc@800100100.pl

TEL. 800 12 12 12
DZIECIĘCY TELEFON ZAUFANIA RZECZNIKA PRAW DZIECKA

Telefon zaufania przeznaczony dla dzieci i dorosłych
Czynny od PONIEDZIAŁKU do PIĄTKU w godz. 8:15 do 20:00

 

  
DYSLEKSJA

Dysleksja rozwojowa to specyficzne trudności w nauce czytania i pisania. W dysleksji mogą wystąpić zaburzenia mowy, uwagi, koncentracji i pamięci. Z dysleksją powiązane są na ogół następujące pojęcia:

  • dysleksja - specyficzne trudności w czytaniu
  • dysortografia - specyficzne trudności w pisaniu, przejawiające się popełnianiem różnego typu błędów, w tym ortograficznych
  • dysgrafia - zniekształcenia strony graficznej pisma, brzydkie, niekaligraficzne pismo
  • dyskalkulia - specyficzne trudności w rozwiązywaniu najprostszych nawet zadań matematycznych, np. trudności w dodawaniu czy mnożeniu

Objawy trudności w nauce:

  • w pisaniu
    - trudności z utrzymaniem pisma w liniaturze zeszytu, trudności w przepisywaniu
    - mylenie liter o podobnym kształcie, trudności w pisaniu wyrazów ze zmiękczeniami
    - opuszczanie drobnych elementów liter, gubienie liter
    - błędy ortograficzne, zniekształcanie graficznej strony pisma, wolne tempo pisania
    - niewłaściwe stosowanie małych i wielkich liter, trudności w różnicowaniu wyrazów podobnie brzmiących (np. bułka - półka)
  • w czytaniu
    - wolne tempo, niepewne, "wymęczone", zamiana liter, opuszczanie liter
    - rozpoznawanie napisów po cechach przypadkowych
    - przestawianie liter w wyrazie, co zmienia jego sens, niechęć do czytania, zwłaszcza głośnego
    - trudności w dzieleniu dłuższych wyrazów na sylaby i syntezie sylab
  • trudności występujące w nauce innych przedmiotów
    - trudności w rysowaniu
    - trudności w nauce języków obcych
    - trudności w uczeniu się pamięciowym - tabliczka mnożenia, nauka wierszy, ciągi słowne
    - trudności w nauce geografii
    - trudności w nauce geometrii
    - trudności występujące na lekcjach wychowania fizycznego
    - nierównomierna koncentracja uwagi, wolne tempo pracy

Z dysleksji nie można się wyleczyć, nie można z niej wyrosnąć. Zostaje z człowiekiem na całe życie. Można nauczyć się z nią sobie radzić.

 
Dekalog dla rodziców dzieci dyslektycznych wg prof. Marty Bogdanowicz

NIE - "nie czyń bliźniemu, co Tobie niemiłe".

  • Nie traktuj dziecka jak chorego, kalekiego, niezdolnego, złego lub leniwego.
  • Nie karz, nie wyśmiewaj w nadziei, że zmobilizujesz je to do pracy.
  • Nie łudź się, że dziecko "samo z tego wyrośnie", "weźmie się w garść", "przysiądzie fałdów" lub, że ktoś je z tego "wyleczy".
  • Nie spodziewaj się, że kłopoty dziecka pozbawionego specjalistycznej pomocy ograniczą się do czytania i pisania i skończą się w młodszych klasach szkoły podstawowej.
  • Nie ograniczaj dziecku zajęć pozalekcyjnych, aby miało więcej czasu na naukę, ale i nie zwalniaj go z systematycznych ćwiczeń.

TAK - "strzeżonego Pan Bóg strzeże".

  • Staraj się zrozumieć swoje dziecko, jego potrzeby, możliwości i ograniczenia.

  • Spróbuj jak najwcześniej zaobserwować trudności dziecka: na czym polegają i co jest ich przyczyną. Skonsultuj się ze specjalistą (psychologiem, pedagogiem, logopedą).

  • Aby jak najwcześniej pomóc dziecku: zaobserwuj w codziennej pracy z dzieckiem, co najskuteczniej mu pomaga, korzystaj z odpowiedniej literatury i fachowej pomocy nauczyciela - terapeuty (w formie terapii indywidualnej i grupowej), bądź w stałym kontakcie z nauczycielem i pedagogiem szkolnym.

  • Bądź życzliwym, pogodnym, cierpliwym przewodnikiem i towarzyszem swego dziecka w jego kłopotach szkolnych.

  • Chwal i nagradzaj dziecko nie tyle za efekty jego pracy, ile za włożony w nią wysiłek. Spraw, aby praca z dzieckiem była przyjemna dla was obojga.

Rodzicu pamiętaj!

  • Kochaj, ale wymagaj. Okazuj dziecku swoje uczucia.

  • Przekazuj dziecku pozytywne informacje o nim (pochodzące od ciebie i osób trzecich).

  • Dostrzegaj wszystkie osiągnięcia dziecka, nawet bardzo drobne.

  • Doceniaj nawet niedokończone dzieło dziecka.

  • Zanim skrytykujesz, pozwól dziecku wyjaśnić.

  • Zachowaj umiar w udzielaniu pomocy przy odrabianiu lekcji.

  • Przerzuć na dziecko odpowiedzialność za jego naukę.

  • Pozwól dziecku podejmować decyzje o dodatkowych zajęciach i innych sprawach.

  • Pozwól dziecku wybrać kierunek rozwoju i wspieraj je w tym.

  • Pozwól dziecku poczuć jego sukces. Pokaż dziecku korzyści płynące ze spróbowania swoich sił w nowej dziedzinie - i nie naciskaj dłużej.

  • Okazuj dziecku swoją wiarę w jego sukces. Stawiaj poprzeczki na miarę własnych ambicji.

  • Zaufaj dziecku i okazuj mu to zaufanie.

  • Naucz się rozmawiać z dzieckiem. Naucz się słuchać dziecka.

  • Rozmawiaj z dzieckiem wtedy, gdy panujesz nad swoimi emocjami.

  • Nie obarczaj dziecka poczuciem winy. Wyszukuj pozytywy w każdej sytuacji.

  • Okazuj zainteresowanie zamiast kontrolować.

  • Nie mów "nigdy", "wszystko" i "zawsze".

Z dysleksją w szkole:

  • prace pisemne mają być oceniane tylko ze względu na treść, błędy ortograficzne nie powinny powodować obniżenia oceny;

  • błędy ortograficzne powinny być zaznaczone i opisane (bez obniżania oceny), tak by uczeń uświadomił sobie, jakie błędy najczęściej popełnia.

  • nieobniżanie ocen z powodu brzydkiego charakteru pisma, umożliwienie pisania sprawdzianów drukowanymi literami lub na komputerze;

  • zwolnienie z czytania na głos przy klasie, jeśli uczeń słabo czyta;

  • przy nauce wierszy na pamięć zadawanie np. dwóch zamiast czterech zwrotek, jeśli uczeń wolno się uczy;

  • uczeń z poważnymi trudnościami na podstawie opinii i wniosku rodziców nie musi się uczyć dwóch języków obcych

 
Z dysleksją na sprawdzianie

Uczeń z dysleksją ma prawo do tego, by w szkole dostosowywano wymagania do jego możliwości. Specjaliści z poradni wskazują w opinii zakres ulg przysługujących uczniowi. Uczeń, który w danym roku szkolnym zdawać będzie sprawdzian, egzaminy, do końca września musi dostarczyć do szkoły opinię o dysleksji. Na podstawie opinii poradni uczeń

  • ma prawo do pisania zadań egzaminacyjnych w osobnym pomieszczeniu;
  • ma 50 proc. więcej czasu na sprawdzian, egzamin;
  • przed przystąpieniem do pisania nauczyciel powinien przeczytać na głos treść zadań;

Uczniowie ze stwierdzoną dysortografią mają prawo do łagodniejszego traktowania ortografii (na sprawdzianie błędy nie są brane pod uwagę, na egzaminie, jeśli uczeń zrobi do czterech błędów, nie ma to wpływu na ocenę); błędy charakterystyczne dla dysleksji nie są brane pod uwagę.

PRAWA

UCZNIÓW  Z  DYSLEKSJĄ  ROZWOJOWĄ

 

  • wczesne rozpoznanie (diagnoza)
  • wczesna, fachowa interwencja:

- ukierunkowanie edukacji (ze względu na style uczenia się, dobór metod nauczania),

- terapia

·         dostosowanie wymagań edukacyjnych

·         wyrównanie szans na egzaminach

·         uczeń i jego rodzice lub prawni opiekunowie powinni sami zdecydować, czy zechcą skorzystać z podanych powyżej praw.

 

 

WARUNKI  KORZYSTANIA  Z  PRAW  MAJĄ

UCZNIOWIE  POSIADAJĄCY:

 

  • opinie publicznych Poradni Psychologiczno – Pedagogicznych lub Poradni specjalistycznych,
  • opinie powinny zawierać stwierdzenie występowania specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu (dysleksji rozwojowej),
  • opinie powinny być przekazane szkole i następnie do Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej nie później niż do końca września roku szkolnego, w którym odbywa się egzamin zewnętrzny,
  • opinie powinny być aktualne tzn. wydane po ukończeniu przez danego ucznia: IV lub V klasy Szkoły Podstawowej – dla uczniów przystępujących do sprawdzianu po klasie VI,

 

 

PRAWA

 UCZNIÓW  Z  DYSLEKSJĄ  ROZWOJOWĄ 

 TO  NIE  PRZYWILEJE  I  ZWOLNIENIE

 OD  PRACY!

 

           Więcej informacji na ten temat – u pedagoga szkolnego. Zapraszam! 


 
Zakres pracy pedagoga szkolnego
 
 
1.      Planowanie i realizowanie działań wychowawczych i profilaktycznych z uczniami w danym roku szkolnym:
  • diagnoza zagrożeń, sytuacji i zachowań niebezpiecznych,
  • tworzenie Programu Wychowawczego Szkoły i Szkolnego Programu Profilaktyki.

2.      Przeciwdziałanie agresji i przemocy w szkole:

  • pełnienie funkcji koordynatora ds. bezpieczeństwa
  • realizowanie zadań programu wychowawczego oraz profilaktyki
  • współpraca z Policją, Strażą Miejską, kuratorami sądowymi i innymi instytucjami wspierającymi szkolę w oddziaływaniach edukacyjnych, wychowawczych i profilaktycznych.

3.      Udzielanie uczniom - zwłaszcza sprawiającym kłopoty wychowawcze - indywidualnej pomocy i wsparcia pedagogicznego:

  • rozpoznawanie indywidualnych potrzeb i możliwości uczniów,
  • eliminowanie napięć psychicznych,
  • układanie prawidłowych relacji z rówieśnikami i dorosłymi,
  • niwelowanie niepowodzeń szkolnych,
  • uczenie panowania nad emocjami i wyrażania uczuć.

4.      Współpraca z wychowawcami klas w zakresie diagnozy uczniów i planowania oddziaływań na zaburzone sfery funkcjonowania.

5.      Prowadzenie zajęć warsztatowych w klasach:

  • zajęcia integrujące,
  • zajęcia profilaktyczne,
  • rozwiązywanie bieżących problemów klasowych.

6.      Stała współpraca z rodzicami w rozwiązywaniu problemów uczniów.

7.      Przygotowanie gazetek tematycznych dla rodziców w ramach pedagogizacji

8.      Współpraca z Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną - diagnoza i terapia uczniów.

9.      Organizowanie opieki i pomocy materialnej uczniom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej i życiowej.